Letnie opowieści

Lekarze rodzinni skupieni w Porozumieniu Zielonogórskim już informują, że po zakończeniu rozpoczętych w ubiegłym roku cykli szczepień nie rozpoczną nowych. W efekcie pacjenci nie wyszukają przychodni, która zechce ich uodpornić na przykład. na grypę. W połowie 2010 r. zaczęły obowiązywać przepisy ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u osób. Podzieliła ona szczepienia na obowiązkowe i zalecane. Pierwsze, na przykład. przeciw błonicy u dzieci czy wirusowemu zapaleniu wątroby rodzaju B, pacjent musi przyjąć. Lekarz nie może wziąć za takie szczepienie kasy. Jego koszty refunduje Narodowy Fundusz Zdrowia. Tymczasem opłatę za szczepienia zalecane, tj. przeciw grypie czy ospie, według przepisów wspomnianej ustawy pacjent musi wnieść już sam. – Wcześniej szczepionki zalecane mieliśmy u siebie w gabinecie. Przychodził do nas zainteresowany, badaliśmy go i w razie konieczności dawkowaliśmy odpłatnie farmaceutyk. Pobierania opłat za szczepienia zabroniło nam niedwuznacznie zarządzenie prezesa NFZ z grudniu 2010 r. – tłumaczy Jacek Krajewski, prezes Porozumienia Zielonogórskiego. Rozpoczął się okres wakacji, a wraz z nim kolejna fala zachorowań. Tym razem tzw. "grypa żołądkowa" dziesiątkuje mieszkańców Torunia. Tamtejszy sanepid odnotował mniej więcej 300 przypadków pojawienia się tej uciążliwej choroby. Chorobę wywołują w zdecydowanej większości przypadków rota-wirusy, niemniej jednak również noro-wirusy i adenowirusy. Od czasu zakażenia do rozwinięcia się pełnych objawów w zdecydowanej większości przypadków mijają dwa dni. Czy mamy się czego obawiać? Sanepid informuje, że zachorowań jest prawdopodobnie tyle samo co rok poprzednio, lecz ludzie wystraszeni sytuacją w Niemczech, w wielu przypadkach wykonują badania i odwiedzają lekarzy. Warto zdawać sobie sprawę, na rotawirusy najbardziej narażone są niezbyt duże dzieci. Zatem o ile u siebie bądź u swego dziecka pojawiła się gorączka, nudności, bóle brzucha i poczucie ogólnego rozbicia - warto odwiedzić własnego lekarza. Zatoki są przestrzeniami powietrznymi sąsiadującymi z jamą nosa, z którą są połączone poprzez wąski przewód (ujście). Ponieważ błona śluzowa zatok przynosowych stanowi przedłużenie błony wyścielającej jamę nosa, niejednokrotnie choroby zapalne obu tych struktur toczą się jednocześnie. Gotowe, łatwo psujące się potrawy nie powinny być pozostawiane w temperaturze pokojowej przez więcej niż 2 godziny – trzeba je schładzać poniżej 5 st. Celsjusza albo podgrzewać powyżej 60 st., by bakterie nie mogły się namnażać. W trakcie wakacji powinno się również pamiętać o unikaniu żywności z niepewnego źródła, spożywanej na surowo – na przykład surówek, sałatek, niepasteryzowanego mleka czy sera, lodów czy sernika na zimno. W tropikach najlepiej jeść potrawy świeżo ugotowane, upieczone czy usmażone w stosownie wysokiej temperaturze, owoce – samodzielnie umyte w czystej wodzie i świeżo obrane (lepiej zrezygnować z tych, które je się ze skórką). Do picia najlepsze są napoje butelkowane, zwłaszcza woda mineralna , a oprócz tego przegotowana woda (co najmniej herbata). Nie gorzej unikać lodu w drinkach, jeżeli nie wiemy czy przygotowano go z bezpiecznej, przegotowanej wody. Alkohol – wbrew pozorom – nie jest cudownym środkiem przeciw zakażeniom, choć specjalny żel na bazie alkoholu może zastąpić mycie rąk wodą z mydłem. Na czas podróży, gdy nie za każdym razem posiadamy dostęp do łazienki, dobrze jest zaopatrzyć się w specjalne chusteczki. Wyjątkowo narażone na zatrucia i zakażenia pokarmowe są niemowlęta, małe dzieci i chłopcy i dziewczęta w podeszłym wieku , a ponadto podróżujące po państwach o niskich standardach higienicznych, gdzie częsta jest „biegunka podróżników”. Też chłopcy i dziewczęta, które przyjmują leki neutralizujące kwas żołądkowy albo zmniejszające jego wydzielanie, są bardziej narażone – jednak nie powinny przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Podawanie probiotyków – kapsułek z „dobrymi” szczepami bakterii – może zmniejszyć zagrożenie, ale nie wszystkie probiotyki są tak samo skuteczne. W państwach egzotycznych zatrucia pokarmowe trzeba leczyć miejscowymi lekami, dużo lepiej dostosowanymi do tamtejszych zarazków. Oprócz wirusów i bakterii groźne mogą być również pasożyty. Przykładowo surowe i półsurowe mięso (w Polsce – zwłaszcza mięso dzika) grozi zarażeniem toksoplazmami i włośniami – dlatego nie powinny go spożywać kobiety ciężarne. Picie nieprzygotowanej wody ze studni czy strumienia ma możliwość być przyczyną giardiozy, kryptosporidiozy czy toksoplazmozy. Pasożytami można się zarazić od zwierzęcia, mogą także być dotychczasowe na niemytych warzywach i owocach.